فکر کنید در این کشور چندین نهاد و ارگان دولتی هست ؟ و هر از گاهی در این ارگانهای دولتی وسایل صوتی و تصویری از قبیل کامپیوتر ، تلویزیون و .... به دلایل مختلف در انبارها دپو می شوند و بجای آنها مدلهای جدید جایگزین می گردد . فکر کنید اگر در کشور همه این وسایل دپو شده و به ظاهر از مد افتاده در اختیار نهادی مانند کمیته امداد قرار می گرفت و در تمام نقاط کشور اعم از روستاهای دورافتاده در اختیار خانواده های کم بضاعت و بی بضاعت قرار می گفت چه اتفاقی در مملکت می افتاد ؟

واقعا کمی تامل کنید چرا هیچ کس به فکر یک فکر اساسی نیست چرا هر کس در این کشور شکمش سیر می شود بغل دستی خود را به طور ناگهانی فراموش می کند ؟

تا حالا شده کسی با شما درددل بکند و از نداشتن تلویزیون در خانه شان بگوید از کودکانش که دلخوشی ندارن از حقوق عقب افتاده اش یا از سفره ی خالی اش یا از گرسنگی های ممتدش یا از بیماری لاعلاجش یا از نداشتن پول برای گرفتن دارو و ....

چقدر به حرفشان و درخواستشان فکر کرده اید  ؟

چقدر برای اینگونه فکرها در مغزتان وقت می گذارید ؟

چند بار اتفاق افتاده وقتی در حال خوردن غذای چرب و نرمتان هستید همان لحظه که لقمه را با لذت قورت می دهید به فکر بچه ای باشید که همان لحظه در گوشه ای در خرابه ای دارد نان سنگ سق می زند ؟

حالا جای خوابتان بماند

حالا لباس گرانقیمتتان بماند

حالا حمام و آب داغتان بماند

حالا خانه ی گرمتان بماند

و حالا ...

خلاصه ... ؟

خیلی زور دارد نه ؟

لطفا تامل کنید  حتی اگر کاری از دستتان برنمی آید ....