خانه آفرینش      ... دوستدار محیط زیست

اساسی ترین چیز در سینما حرکت است .

حرکت در سینما بر دو نوع است :

۱- حرکت درونی

۲- حرکت بیرونی

حرکت درونی:حرکتی است که مربوط به داخل کادر می باشد. کند . تند . متوسط . ت

تشخیص حرکت درونی بر اساس قصه و نوع ارتباط اش با مخاطب و اینکه چه سرعتی بایستی داشته باشد برعهده کارگردان است.

حرکت بیرونی: حرکتی است که در مرحله مونتاژ بوجود می آید.

وقتی که اندازه نمائی کوتاه باشد و به نمای کوتاه دیگری مونتاز شود تصور حرکت درونی کاملا بیشتر می شود.

البته این حرکت فیزیکی است و بستگی به نوع فیلم دارد که چه نوع حرکتی می طلبد.

سینما بدلیل اینکه در هر لحظه از زمان واقعه ای را انتقال می دهد ، یک هنر گویاست که با زمان حرکت می کند و بایستی دارای حرکت باشد.

سینما بر خلاف صحنه تاتر با بهره گیری و به مدد لنز های مختلف تماشاچی را بدنبال خود می کشاند . تماشاگر را به عمق کاراکتر ها و شخصیت های داستان می برد و بر خلاف نمایش صحنه این کارگردان است که با انتخاب لنزهای مختلف مخاطب را با خود همراه می کند و قدرت انتخاب را از او می گیرد.

ریتم و ضرباهنگ یک فیلم توسط کارگردان مشخص می شود او در هنگام دکوپاژ ( تقطیع نماها برای فیلمبرداری یا تصویربرداری ) مشخص می کند چه نمائی چه ریتم و ضرباهنگی لازم دارد از کلوز آپ برای ریتم تند و از لانگ شات برای ریتم کند استفاده می کند.

برای نشان دادن حالت ترس و دلهره معمولا از نماهای بسته ( کلوز آپ یا کلوز شات ) استفاده می نمایند چون نماهای بسته جهت ارتباط با مخاطب به مینو تاژ (زمان بندی پلان) کمتری جهت ارتباط با مخاطب احتیاج دارند.

کار خلاقانه بر روی فیلم را مونتاژ میگویند و با تدوین که فقط نماهای فیلمبرداری را به بر اساس داستان مرتب میکنند تفاوت دارد.

مونتاز توسط آیزنشتاین برای اولین بار در تاریخ سینما به دنیای هنر هفتم معرفی و بکار گرفته شد. سينمافردا