رسانه تلویزیون و مناسبت محرم
به نام خدا
رسانه تلویزیون و مناسبت محرم
رسانه ها در دنیای امروز از اهمیت ویژه ای در روشنگری و عمق بخشی و ارائه اطلاعات به مخاطبان هوشمند خود دارند رسانه تلویزیون نیز از این قاعده مستثنی نیست و بیشترین تاثیر را داراست آنچه که همواره قابل تامل است رویکرد تلویزیون ایران به برنامه های مناسبتی است ، برنامه های مناسبتی در کوتاهترین زمان و با کمترین هزینه و معمولا بدون تحقیق و پژوهش تولید می شوند در برنامه های مناسبتی تنوع و جذابیت و اصول زیبائی شناسانه وجود ندارد برنامه های مناسبتی تکرار بی دلیل و بی جاذبه خودشان در طول سالها هستند به نظر می آید که برنامه های معارفی و مناسبتی در اولویت مدیران محترم رسانه باشد اما این اتفاق تنها در بخشنامه ها و جلسات جلوه دارد و در عرصه برنامه سازی و تولید نمود بیرونی ندارد ایام محرم نیز از جمله همین مناسبت هاست که متاسفانه همواره در قالب های تکرار ، جذابیت رسانه ای خود را از دست می دهد برنامه های تولیدی تلویزیون در ایام محرم به هیچ وجه عمق و تازگی و بدعت و نوآوری ندارد همه چیز در سطح می ماند از الگوهای طراحی صحنه گرفته تا حضور کارشناسان و مداحان و ...
رسانه تلویزیون امروز نه تنها نتوانسته در این زمینه موفق عمل نماید بلکه باعث رشد خرافات در عزاداری ها و زبانهای بیگانه نظیر نوحه های عربی و نوحه های بی محتوای امروزی شده است اگر چه بسیار مواظب است که به آئین های نزدیک به خرافه نپردازد و ....
حتی در بخش تولیدات سنگین نیز مانند سریالها و فیلم های داستانی و نمایشی به سطح نازلی می رسد که در شان رسانه ملی و انبیائ الهی نیست به نظر می آید آنچه که برای مدیران محترم رسانه اهمیت دارد رشد کمی تولیدات در مناسبت هاست نه رشد کیفی در محتوا و ساختار .
به عنوان نمونه فیلم داستانی نادر مقدس که در مورد زن جوانی ست که شوهر جوان خود را بر اثر تصادفی از دست می دهد و در مظان اتهامات در و همسایه قرار می گیرد و در محرم قاتل همسرش را می بخشد این فیلم با بازی بسیار ضعیف ژوبین مقدس و بازیگران دیگر و کارگردانی بسیار نازل ، تصاویر زیاد فلو ، فیلمنامه ای با دیالوگهای سطحی و آزار دهنده ، فضایی شعاری و ... از تولیدات مناسبتی تلویزیون است و مجموعه ( شاید برای شما هم اتفاق بیافتد ) از نمونه های مشابه مجموعه کلید اسرار است که نتیجه ای جز ترویج خرافات ندارد و مجموعه های نمایشی تاریخی که معمولا به سازندگان دم دستی رسانه سپرده می شود تا در کوتاهترین زمان به پخش برسانند .
از نمونه های دیگری که می شود مثال زد باب شدن نوحه های عربی و مداحان عربی ست که از سال گذشته تمام شبکه ها را پوشش می دهد . قطعا در آینده ای نزدیک تلویزیون به این نتیجه می رسد که پخش نوحه های عربی مثل پخش ترانه های سامی یوسف مشکل دارد و پخش آن از رسانه ملی ممنوع است یا مثل سریال باشکوه امام علی (ع) که امروزه پخش آن به دلایل محتوایی ممنوع شده است . پخش نوحه های عربی و از ایندست ، نتیجه ای جز مرگ زبان فارسی و نوحه های اصیل سنتی ندارد .
شایسته است رسانه ملی توجه و دقت زیادی در روند طرح و تصویب و تولید برنامه های مناسبتی نماید تا در دام تکرار و کلیشه های خودزنی نیافتد . و به مرور مخاطب بومی خود را از دست ندهد .
محمد حسین صفری
محرم 1388
house of creation